Ankara Ruhsal Araştırmalar Derneği Blogu

  " Vicdanlarımız bir türlü harekete geçmediği için, giderek daha fazla batağa saplanıyoruz,” saptaması da hem dünya üzerindeki diğer topluluklar hem de bizim ülkemiz için geçerlidir. Evet, olayları çok yoğun ve zorlu bir şekilde yaşıyoruz çünkü vicdanlarımız hala bir türlü harekete geçmiyor. Aslında, olayların giderek zorlaşması; batağın, pisliğin giderek artması anlamına gelmez. Tüm bunlar, vicdanlarımızın bir türlü harekete geçmeyişinden dolayı hala saklı olan o şeylerin ortaya çıkarılmasını teşvik için meydana gelmektedirler. Çeşitli doğal afetler, skandallar, terör olayları ve tüm bu yaşananlar, “ Vicdanlar , haydi uyanın!” tarzında sürekli birer ikaz, birer uyarı şeklinde devam ediyorlar. İşte, kıyamet böyle çalışır; insanlar derin bir ıstırap içinde kalarak düşüncelerinde, anlayışlarında ve hareketlerinde sürekli bir değişime ve hızlanmaya tabi tutulurlar. Zaman çok hızlanmıştır. Zaman, varoluşun temel harcıdır ve o olmadan varlık mevcut değildir. Zaman dediğimiz enerjiyle ...

Kalıtımsal hastalıklar genellikle bir tekâmül zorunlulu­ğu olarak ortaya çıkarlar, bu ihtiyaca göre meydana getirilir­ler. Örneğin, bir varlık ileride şeker hastası olarak bazı tecrübeler geçirmek ihtiyacındadır ama genetik yapılarında şeker hastası olma kalıtımını taşımayan bir anne ve babadan doğmazsa, kolay kolay şeker hastası olmayacaktır. Ancak şe­ker hastası olan annesi veya babası varsa o da şeker hastası olma potansiyeline sahip bir varlık olarak büyür. En sonun­da, belirli çağlarda pankreas yorulması sonucunda onda da şeker hastalığı oluşur ve eprövleri, yaşam imtihanları, hayat görüşü o şeker hastalığının seyrine göre oluşur. Aldığı gıda­nın şekli değişir, hayat görüşü değişir, hafıza kabiliyeti, dü­şüncesi farklılaşır; hayatında bir yumuşaklık, standart bir du­rum hâkim olur. Kendini fazla yoramaz, abur cubur her şeyi yiyemez vs. Bütün bunlar, o varlığın günlük hayatında çok değişik tecrübelere, ruh haletine, ruh hallerine geçmesine se­bep olur. Gördüğünüz gibi, tüm...

Bir dinleyicimiz, “İnsan zihninde, cenneti de cehennemi de yaşar, deniyor. Biz Bcenneti ve cehennemi zihnimizde nasıl yaşarız, bu nasıl bir haldir, böyle hal yaşayan insanlar var mıdır?” diye sormuş. Bu, “zihnimizde yaşama” meselesi; huzur veya huzursuzluğumuzun, güven veya güvensizliğimizin, mutluluk veya mutsuzluğumuzun, acımızın, ıstırabımızın sorumlusunun kendimiz olduğunu ifade etmektedir. Birçok üzüntümüz, bütün büyük ıstıraplarımız kendi kendimize yarattığımız bir cehennem hayatıdır. Tabi burada cinaslı olarak başka bir şey daha var. Aslında varlık dünyada enkarne olduktan sonra birçok halet yaşar, birçok birikimi vardır. Kendine göre yaratmış olduğu psişik şuuraltında, derin şuuraltında birtakım kayıtlar bulunur. Bunlar onun, vicdanı vasıtasıyla veya ahlak duygusu, günah duygusu vasıtasıyla kaydetmiş olduğu şeylerdir ve bedeninden ayrıldıktan sonra da kaybolmazlar. Bunlar beyinle beraber mezarlıkta kalacak değillerdir. Bütün hepsi beyne kaydolur ve beyin vas...